Janus Eénoor – In het donker

 

Janus is bang in het donker. Thuis laat mamma het licht aan in de gang. Meestal slaapt Janus dan zo. Maar nu is het anders. Janus logeert bij zijn tante Trees. Dat is heel leuk.
Vandaag zijn ze samen naar de dierentuin geweest. Een lol dat ze hebben gehad!

’s Avonds in bed hoort Janusallemaal geluiden die hij thuis niet hoort. Hij hoort gekraak. En een bons. Wat kan dat nou zijn? Janus kruipt diep weg onder de dekens. Hij stopt zijn vingers in z’n oren. Opeens gaat Janus overeind zitten. Ziet hij iets bewegen? Hij weet het niet zeker. Daar is het te donker voor. Hij begint zachtjes te huilen.

Opeens gaat het licht in de gang aan. Hij hoort tante Trees naar boven komen. Janus houdt meteen op met huilen. Hij veegt zijn tranen weg. Tante Trees mag niet denken dat hij een aansteller is. De deur gaat open. ‘Wat is er?’ vraagt tante Trees. ‘Hoorde ik je huilen?’ ‘Nee hoor,’ liegt Janus, ‘ik zag iets bewegen.’ Hij wijst naar de hoek. ‘Dat is het gordijn,’ zegt tante Trees. ‘Het raam staat open. Frisse lucht is goed.’ Janus kan zich niet langer groothouden. ‘Mag het licht in de gang aanblijven?’ vraagt hij. ‘Ik ben bang in het donker.’ ‘Onzin,’ zegt tante Trees met een flinke stem, ‘er is geen reden om bang te zijn. Dat zal ik bewijzen ook.

‘ Kom maar uit bed.’ Ze lopen naar de gang. Daar doet tante Trees het licht uit. Angstig grijpt Janus naar de hand van tante Trees. Samen lopen ze door de gang. Tante Trees met flinke stappen. Janus voetje voor voetje. ‘Voel maar aan de muur,’ zegt tante Trees. ‘Geen inbreker kan daar door.’ Janus begint te lachen. Daar is hij ook niet bang voor. Een inbreker kan wel door de deur. Is die wel op slot? Hij vraagt het aan haar tante. Samen lopen ze naar de deur, om te kijken of die op slot zit. Daarna zijn de ramen aan de beurt.

Als dat gebeurd is, vraagt tante Trees: ‘Waar ben je nog meer bang voor?’ ‘Dat ze zich in een kast verbergen!’ De enige kast die tante Trees heeft, staat in de gang. Tante Trees doet de kast open. ‘Hier is ook niemand,’ zegt ze, ‘voel maar.’ Op de tast voelt Janus tussen alle spulletjes van tante Trees. Hij is nu niet bang meer. Dit huis is veilig genoeg. .

(933)

Post navigation