Janus Eénoor – Een waterig avontuur

‘Kleintje, je moet precies doen wat ik zeg,’ zegt Remco. Janus steekt zijn tong naar hem uit. Hij wil geen kleintje genoemd worden. Hij is al groot. Bijna vijf jaar. En hij kan ook al zwemmen. En watertrappelen.

Moeder zegt bezorgt: ‘Remco, zal je op Janus letten?’ Janus vindt dat onzin. Hij kan best op zichzelf letten. Kanoen lijkt hem heerlijk. Dat heeft hij nog nooit eerder gedaan. En kanoen doe je op het water. Punt uit. Hij mag als … Lees verder

Janus Eénoor – De Pepermolen

Janus loopt samen met zijn moeder de patatzaak binnen. Maar ze gaan niet zomaar een patatje halen!

Rechts is een deur. ‘De Pepermolen’ staat erop. Als ze daar doorheen gaan ziet het er opeens heel anders uit. Tafeltjes met roze tafelkleden en kaarsjes erop. Janus en zijn moeder hebben kleren gekocht. Moeder vindt dat ze wel iets leuks verdiend hebben.

Een oudere man komt naar hen toe. “Wanneer zet je die gekke kaboutermuts af?” zegt de man lachend. ‘Zo ben … Lees verder

Janus wordt Janus éenoor

Janus is boos. Heel boos. Zijn mondhoeken wijzen naar beneden. Hij heeft een rode kleur op zijn wangen. En er staat een vrolijke, rode muts op zijn hoofd. Een kaboutermuts. Daar is hij nu zo boos over. Dit wil hij helemaal niet. Hij is geen kabouter. Hij wil als piraat naar school. Net als zijn broer Remco. Maar die zit in een hoger klas. Kabouters zijn voor kleine kinderen. Hij is niet klein. Hij zit ook al op school!

Iedereen … Lees verder

In de schoen

Katinka en Boris worden heel vroeg wakker. Ze gaan snel naar beneden. Hun schoenen staan er nog. Maar de wortel is weg. En hun tekeningen ook. En het schaaltje water is leeg. Sinterklaas is geweest! Er liggen cadeautjes. Boris heeft een autootje gekregen. En Katinka een puzzel. En allebei hebben ze een netje met gouden munten. Gelukkig zijn ze niet echt, maar van chocolade. Boris en Katinka eten al hun muntjes op

‘We zijn wel verwend,’ zegt Katinka. ‘Ja,’ zegt … Lees verder

Posts navigation