Vieze woorden

Lila en Blue spelen in het park. Ze doen tikkertje maar zijn dat spelletje snel zat omdat ze maar met z’n tweeën zijn. Dan heeft Blue een leuk plan. Ze verstoppen zich in een bosje en wachten tot er iemand langs loopt.
De blaadjes ritselen om hun heen. Daar komt een net vrouwtje aan met een bontjas en een poedel. Ze loopt langs het bosje. ‘Poep!’ roepen Lila en Blue in koor. ‘Hè gad,’ zegt de dame met een pruilmond. … Lees verder

Een brilletje

Lila en Blue spelen na schooltijd nog even op het plein met Marie. Marie is erg interessant want ze heeft een bril. ‘Hoe kom je aan dat brilletje?’ vragen Lila en Blue bewonderend terwijl ze het goed bekijken. Een prachtig rood brilletje met echte glazen erin! ‘Ik zie niet zo goed,’ fluistert Marie met twee treurige ogen. ‘Dat willen wij ook!’ zeggen Lila en Blue. ‘Echt waar?’ vraagt Marie verbaasd. ‘Ja!’ roepen Lila en Blue. ‘Wij vinden het prachtig.’ Marie … Lees verder

Wie zijn Lila en Blue?

Het is zaterdagmiddag. De zon schijnt en alle kinderen uit de buurt spelen buiten. Er klinkt hard gejubel, gegil en gelach. De buurman van Lila en Blue, meneer Zeurkous, hangt uit het raam en kijkt naar de drukte op straat. Hij wijst naar Lila en Blue en zegt tegen zijn vrouw: ‘Wie hebben we daar? Zijn dat soms Lila en Blue?’ Mevrouw Zeurkous loopt naar het raam en snauwt: ‘Jazeker, dat zijn nou die snotapen waar ik het over had.’ … Lees verder

De schele prinses

In Bloesemdijk daar woonde in een groot, mooi, wit kasteel
een prinsesje (met de koning, koningin en ’t personeel).
Ze was heel lief en dankbaar en ze heette Hermeneel,
‘ t enige wat niet klopte was: ze was ontzettend scheel.

Dat was dan niet het ergste want zoiets kan nou gebeuren
maar er was iets wat de koning toch maar telkens bleef betreuren,
want Hermeneel had vriendjes in die bosrijke omgeving
en gaf hen een totaal totaal verkeerde kennisgeving.

Ze … Lees verder

Posts navigation