Verhaaltjesvoorlezen.nl

Ik kan me nog precies de dag herinneren, waarop ik met kleren aan in bed heb gelegen. Het was op een dinsdag. De dag waarop mijn moeder altijd het huis ondersteboven haalde voor de wekelijkse schoonmaakbeurt. Vaak speelde ik met mijn vriendjes op de rommelhoop. Dat noemden wij zo, omdat er allemaal afvalhout lag, waar je geweldige hutten van kon maken. Helaas grensde de rommelhoop aan de tuin van een boze buurman.

Op een die dinsdag besloten we een nieuwe … Lees verder

In Amsterdam
woont een madam,
ze is zo vrees’lijk sjiek.

Ze heeft veel sproetjes
en draagt vaak hoedjes.
De vrouw is erg klassiek.

Ze woont in Zuid
en ze gaat vaak uit
naar het concertgebouw

of naar een jubeleum
van een bekend museum.
Een echte sjieke vrouw!

Ze draagt vaak bont
en zegt nooit: kont,
ze zegt nog liever bibs.

En als men boert
wordt ze beroerd
en ook een beetje pips.

Ze is vriendin
van de koningin,
dat maakt … Lees verder

Er was eens een Nijlpaard en ze heette Nel. En Nel wilde een mannetjes-Nijlpaard om mee te ganzenborden, te korfballen, te brandblussen, te kantklossen, te bloemschikken, te skippy-ballen, te steengrillen, onder water te schaken, viool te spelen, te voetje vrijen, te vingerverven en uiteraard om mee spinazie te kotsen (een beetje een vies einde misschien, maar ja… als dat was wat Nel wou, dan heb ik daar ook niets over te zeggen).
Op een dag vond Nel dan eindelijk haar … Lees verder

Het regen pijpenstelen. Lila en Blue vervelen zich en zitten op de bank. ‘Wat gaan we doen?’ vraagt Lila. Blue haalt zijn schouders op. Hij zit verveelt met de veter van zijn schoen te spelen.
‘Zullen we gaan bellen?’ vraagt Lila. ‘Ja leuk,’ zegt Blue, ‘maar wie?’ ‘Zomaar iemand,’ zegt Lila. Lila en Blue lopen naar de telefoon. ‘Mag ik eerst?’ vraagt Lila. Dat vindt Blue goed. Lila drukt wat knopjes van de telefoon in en wacht. ‘Met mevrouw Haring,’ … Lees verder

Lila en Blue spelen in het park. Ze doen tikkertje maar zijn dat spelletje snel zat omdat ze maar met z’n tweeën zijn. Dan heeft Blue een leuk plan. Ze verstoppen zich in een bosje en wachten tot er iemand langs loopt.
De blaadjes ritselen om hun heen. Daar komt een net vrouwtje aan met een bontjas en een poedel. Ze loopt langs het bosje. ‘Poep!’ roepen Lila en Blue in koor. ‘Hè gad,’ zegt de dame met een pruilmond. … Lees verder

Lila en Blue spelen na schooltijd nog even op het plein met Marie. Marie is erg interessant want ze heeft een bril. ‘Hoe kom je aan dat brilletje?’ vragen Lila en Blue bewonderend terwijl ze het goed bekijken. Een prachtig rood brilletje met echte glazen erin! ‘Ik zie niet zo goed,’ fluistert Marie met twee treurige ogen. ‘Dat willen wij ook!’ zeggen Lila en Blue. ‘Echt waar?’ vraagt Marie verbaasd. ‘Ja!’ roepen Lila en Blue. ‘Wij vinden het prachtig.’ Marie … Lees verder

Het is zaterdagmiddag. De zon schijnt en alle kinderen uit de buurt spelen buiten. Er klinkt hard gejubel, gegil en gelach. De buurman van Lila en Blue, meneer Zeurkous, hangt uit het raam en kijkt naar de drukte op straat. Hij wijst naar Lila en Blue en zegt tegen zijn vrouw: ‘Wie hebben we daar? Zijn dat soms Lila en Blue?’ Mevrouw Zeurkous loopt naar het raam en snauwt: ‘Jazeker, dat zijn nou die snotapen waar ik het over had.’ … Lees verder

In Bloesemdijk daar woonde in een groot, mooi, wit kasteel
een prinsesje (met de koning, koningin en ’t personeel).
Ze was heel lief en dankbaar en ze heette Hermeneel,
‘ t enige wat niet klopte was: ze was ontzettend scheel.

Dat was dan niet het ergste want zoiets kan nou gebeuren
maar er was iets wat de koning toch maar telkens bleef betreuren,
want Hermeneel had vriendjes in die bosrijke omgeving
en gaf hen een totaal totaal verkeerde kennisgeving.

Ze … Lees verder

Het ochtendzonnetje schijnt speels door de bomen. De aanstaande bruidegom is het bos en het huis aan het versieren. Hij woont in een paddestoel: rood met witte stippen. Terwijl onze kabouter een liedje zingt, denkt hij aan zijn aanstaande bruidje. Zij woont in het andere bos in het grote zonnepaleis. Men is daar druk in de weer voor het grote feest. De zon schijnt uitbundig.
Ook in het kabouterbos helpt iedereen dapper mee. De eekhoorns hangen van boom tot boom … Lees verder

In een land hier ver vandaan woonde eens een klein kabouterje. Dat kaboutertje heette Knuffe. Aan een mooi meer stond zijn huisje, verscholen tussen het riet. Voor het huisje lag een klein rood bootje. Met dit bootje ging kaboutertje Kunffe elke dag het meer op om de vissen en de eenden brood te geven. Hij was best gelukkig daar.

Het kaboutertje kon ook praten met de dieren. Dus iedere dag vertelde Knuffe over zijn huisje en over de mooie zonnebloemen … Lees verder