Verhalen

Papa trekt zijn jas aan. Hij heeft een strakke, zwarte broek aan en een trainingsjack. Wat ga je doen? vraagt Katinka. Ik ga schaatsen, zegt papa. Op de ijsbaan. Mag ik mee? Nee, zegt papa, dat is alleen voor grote mensen. Kinderen kunnen toch ook schaatsen? zegt Katinka. Dat heb ik op de televisie gezien! Dan moet ik eerst kinderschaatsen voor je kopen, zegt papa. Met twee ijzertjes om op te oefenen.

De volgende dag koopt papa in de winkel … Lees verder

Toeteboetje
is een koetje,
met zwarte en witte vlekken,
en als ze boe roept trekt ze gekke bekken.

Met haar staart zwaait ze,
en met haar kont draait ze.

Ja, die Toeteboetje,
is een heel vreemd Koetje .

Maar wist je dat,
want Toeteboetje die schat,
maakt melk voor groot en klein.
Heerlijke frisse melk,
das pas fijn!

Er was eens een tovenaar die woonde in zwart-wit land.
Nee, niet een land waar alles van snoep was maar een land waar alles zwart en wit gekleurd was.
De bomen hadden geen groene blaadjes maar grijze.
De huizen waren alleen maar wit.
Bloemen waren er wel, maar ook deze hadden geen mooie kleuren alleen maar zwart, wit en grijs.
De mensen en kinderen die in het zwart-wit land woonden, hadden alleen maar zwarte, witte en grijze kleding aan.

In … Lees verder

Tinus heeft een bolle toet,
maar dat geeft niets hoor,
want die bolle toet staat Tinus heel goed
dus snoept Tinus lekker door

Na het taart-eten
begint Tinus steevast te gapen.
Want van het eten van taart wordt Tinus nogal moe moet je weten
en Tinus doet dan niets liever dan slapen.

Hij kruipt dan in zijn luie stoel en voelt al snel een poot,
want daar komt poes Poes,
die kruipt graag bij Tinus op schoot.
Poes is dol … Lees verder

Gaan jullie mee? vraagt mama. Waar gaan we naartoe? vraagt Katinka. Naar een toren, zegt mama. We mogen vandaag naar boven klimmen. Als ze buiten zijn wijst mama naar een kerk met twee hoge torens. Daar gaan we naar toe. Hoe moeten we dan naar boven? vraagt Katinka. Met een trap, zegt mama. Kan jij zelf de trap opklimmen? Ja, knikt Katinka. Dat kan ik wel.

In de kerk geven Katinka en Boris mama een hand. De kerk is heel … Lees verder

Katinka, Boris en papa gaan naar het park. Ze komen langs de glijbaan. Mogen we hier even spelen? vraagt Katinka. Dat is goed. Poes! wijst Boris. Poes! Het is Brannie. Ze is met hun meegekomen. Maar Brannie gaat niet van de glijbaan. Brannie speelt in de struiken.

Zullen we weer verdergaan? vraagt papa. Ze gaan helemaal naar de andere kant van het park. En Brannie gaat mee. Dan komt er een meneer met een grote hond. De hond blaft tegen … Lees verder

Ergens, heel ver hier vandaan,is het grote dierenbos. Het ligt dicht bij een hele grote zee. In het bos wonen Lizzy beer en Bobby beer met vader en moeder beer. Natuurlijk wonen ze er niet alleen. Er wonen nog meer dieren: leeuwen, tijgers, wolven en apen. Alle dieren zijn vriendjes van elkaar. Lizzy is het vriendje van Lotje aap. Bobby is het vriendje van Leo leeuw. Ze hebben altijd dolle pret samen. Verstoppertje spelen, dat is het leukste spelletje.

Op … Lees verder

Morgen ben ik jarig.
Dan wordt ik 6 jaar.
Ik ga trakteren op school en ik krijg cadeautjes.
Ik heb een nieuwe fiets gevraagd. Misschien krijg ik die wel.
Of misschien een nieuwe bal. Ik weet het niet.

Morgen ben ik jarig.
Ik bel even opa en oma op.
Of ze morgen nog wel komen, misschien zijn ze het vergeten.
Welk cadeautje zouden zij meebrengen?
Misschien krijg ik wel euro’s, dan kan ik zelf iets uitzoeken!

Morgen ben ik jarig.… Lees verder

Er was eens een Koekenbakker en zijn naam was Koentje. Koentje Koekenbakker kon hele lekkere koeken bakken. Koeken met nootjes, koeken met chocola en koeken met slagroom. In het hele land stond Koentje bekend om zijn koeken. Iedereen was dol op Koentjes koeken. Koentje stond ´s morgens heel vroeg op. En terwijl iedereen nog lag te slapen was Koentje alweer heerlijke koeken aan het bakken. Eerst het meel goed kneden en dan de nootjes en als dat klaar was schoof … Lees verder

In een huis aan de Dennenlaan
zijn de schoenen op stap gegaan.
En weet je waarom?

De familie is uit, naar Bergen aan Zee.
Een heleboel schoenen mochten mee,
maar een paar schoenen niet,
en die hebben verdriet.

De hele deftige van mam,
de zondagse van kleine Bram,
de kaplaarzen van Annebel
en de pantoffeltjes van Nel.

In dat huis aan de Dennenlaan
zijn de schoenen toen stilletjes weggegaan.
En weet je waarheen?

Ze liepen de trap af
en gingen … Lees verder