Verhalen

‘Het heelal is een hele grote ruimte hier heel ver vandaan,’ zegt de moeder van Marloes en Mike. ‘Is het in Spanje of in Engeland?’ vraagt Mike. ‘Nee’, zegt moeder ‘het is niet op de aarde, maar nu gaan jullie slapen.’ ‘Tot morgen’, zegt Marloes.

Even later worden ze wakker door het lawaai van het raam dat zomaar open vliegt. Er komt een klein vreemd mannetje met een soort auto binnen vliegen. ‘Hebben jullie misschien zin om mee te gaan … Lees verder

Thomas en zijn muizenbroertjes liggen in bed. Ze hadden al lang in dromenland moeten zijn, maar ze waren klaarwakker. ‘Thomas… ik kan niet slapen,’ klaagt het jongste muisje. ‘Ik ook niet,’ piept zijn broertje. ‘Hm, ik eigenlijk ook niet,’ antwoordt Thomas. ‘Kunnen we geen spannend avontuur beleven?’ vraagt het jontgste muisje. ‘Kom op jongens, we gaan de molen verkennen.’

Thomas springt uit zijn bed en zijn broertjes gaan achter hem aan. ‘We moeten wel oppassen, want het is nu licht. … Lees verder

Danny heeft een zwart konijn gekregen. Het zit in een groene kooi in de tuin en eet de hele dag gras. Zijn vriendje Peppo en hij vinden het konijntje schattig. Danny gaat op zijn hurken zitten om naar het konijn te kijken. Hij steekt zijn vinger door het gaas en maakt geluidjes naar het konijn, ’titi titi, toetie poeti.’

Dannny gaat naar binnen en komt even later terug met een klein schijfje banaan en een schijfje appel. Hij gooit beide … Lees verder

Vandaag is een spannende dag voor Tommy. Hij gaat met de hele familie op vakantie: Papa, mama, tante Selma, ome Joop en oma, en Tommy zelf natuurlijk. Ze moeten een heel eind reizen, wel urenlang! Eerst gaan ze met de auto, dan met de boot en dan nog met de bus. Dus ze moeten al vroeg opstaan, nog veel vroeger dan anders.

Tommy is als eerste wakker. Hij kan niet meer slapen, zo spannend vindt hij het. Als hij bij … Lees verder

Michelle had pijn in haar buik. Niet omdat ze naar school moest, of omdat ze bang was voor iets anders. Samen met haar moeder ging ze naar de dokter. De vorige keer had Michelle wat pilletjes gekregen, maar die hielpen niet.
‘Het doet nog pijn, en ik kan niet hard rennen,’ zei ze tegen de dokter. 
De dokter was een hele lieve mevrouw. Ze voelde aan de buik van Michelle.
‘Doet dit pijn?’ vroeg ze.
‘Nee.’ 
‘En dit?’
‘Nee.’
‘En … Lees verder

Kabouter Kortemette zat in de wasmachien.
Je moest er goed op letten, als je hem wilde zien. 
Hij dacht: Ik blijf hier zitten, tot er wat moois gebeurt.
Ik hou niet van dat witte. Ik hou meer van gekleurd. 
Toen strooide hij heel netjes wat kleurtjes in het rond, 
Op lakens en servetjes; de hele was werd bont. 
Vlug kroop hij in een kastje toen moeder binnen kwam.
Die keek eens naar haar wasje. Ze schrok zich bijna lam. 
De … Lees verder

In het dorpje in China waar Zhang Wei woonde hadden de mensen allemaal een stempel in hun hand. Oude mensen, jongen mensen, dikke mensen, dunne mensen; grote mensen, kleine mensen. Ja, alle mensen. Zhang Wei had dus ook een stempel. Die zat er gewoon, net als de pukkel op haar neus en net als de sproetjes op haar wang 

En nu zat ze gewoon in de bus. Nou ja, zo gewoon was dat ook weer niet. Het gebeurde eigenlijk alleen … Lees verder

De grote reus van Rittemitten,
die wilde graag een snor bezitten.
En elke morgen onvermoeid,
keek hij of er wat was gegroeid.
Maar och, zijn lip bleef kaal en glad,
en hij had zo graag een snor gehad.
En weet je wat de reus toen greep?
Een grote pot met groene zeep.
Daar smeerde hij zijn lip mee in,
de snor had blijkbaar nog geen zin.
Toen zei de reus: verhip verhip,
wat is dat met mij bovenlip?
Hij smeerde … Lees verder

Zomaar tussen de tomaten,
spruiten, prei en boerekool.
Stond heel zielig en verlaten
ventje van de kleuterschool.
De boerin van de bananen vroeg:
‘Zeg ventje, heb je wat?’
Ventje had alleen maar tranen.
Heel zijn bloesje was al nat.
En de boer met de spinazie zei:
‘Hoe heet je? Jantje, Piet?
Heet je Janus, Kobus, Klasie?’
Ventje zei: ‘Dat weet ik niet.’
‘Heet je Henkie, Bart of Flipje?’
vroeg de vrouw met de selderie.
‘Neje… neje….’ Deed zijn lipje,
‘Neje … Lees verder

Jennifer durft niet te gaan slapen. Elke keer als mama het licht uitdraait, komen de spoken. Ze zitten in de kast, ze zitten onder het bed, en ze zitten vooral in haar dromen. Brrr, zo griezelig! Daarom doet Jennifer altijd snel het licht weer aan als mama de kamer uit is. Want spoken houden alleen maar van het donker, niet van het licht. Maar ja, het is wel vermoeiend, dat wakker blijven de hele nacht. 

Elke ochtend kan Jennifer bijna … Lees verder